"ხან ვფიქრობ, დავშორდები ქმარს და სულ დედასთან ვიქნები-თქო" - დედების გამოუთქმელი ტკივილი
"ხან ვფიქრობ, დავშორდები ქმარს და სულ დედასთან ვიქნები-თქო" - დედების გამოუთქმელი ტკივილი
გათხოვება, ქორწილი, შვილების გაჩენა, ოჯახური ბუდის მოწყობა, გამგები და საყვარელი მეუღლე... თითქოს ყველფერია ქალური იდილიისთვის. დედას ხომ მთელი ოჯახი იმედის თვალით უყურებს, ყველაფერი მისით იწყება და მთავრდება, მაგრამ ხშირად ავიწყდებათ, რომ დედაც შვილია, რომელიც მშობლიური სახლიდან წამოვიდა, ქმრის სახლში გადასახლდა და ხანდახან მშობლების მონატრება გულს უკლავს.
ახალგაზრდა დედები სოციალურ ქსელს ხშირად ანდობენ გულისნადებს და მათ შორის დედის მონატრების გრძნობასაც. ბედნიერი ქალების მიღმა ჩვეულებრივი, დედას დაშორებული გოგონები დგანან, რომლებსაც ერთი სული აქვთ, როდის შეაღებენ მშობლიური სახლის კარს და დედას ჩაეხუტებიან. გთავაზობთ
დედების პოსტებს, რომლებიც მათ სოციალურ ქსელში დაწერეს:

"28 წლის ქალი ვარ, ორი შვილის დედა და მაინც დღემდე, ერთი ორი დღე დედასთან რომ წავალ, უკან წამოსვლა მკლავს".

"ლამის ვიტირო ხოლმე წამოსვლისას".

"ცრემლები მახრჩობს ხოლმე, დედაჩემისგან რომ მიწევს წამოსვლა.."

"წამოსვლისას თვალებში ვერ შევხედავ, თორემ ამეტირება. მიუხედავად იმისა, რომ კვირაში ერთხელ ავდივარ, მაინც ასე მემართება".

"რომ გავთხოვდი, მახსოვს, ერთი კვირა ვერ ვძლებდი, ისე მენატრებოდა დედაჩემი. რამდენჯერ ჩუმად მიტირია... მერე თითქოს შევეგუე - უფრო სწორად, ცხოვრების ფერხულში ჩავები და არ ვფიქრობ ბევრს ამაზე, მაგრამ რეალურად სულ მენატრება და რაც არ უნდა კარგი იყოს დედამთილი, ის დედას ვერასდროს
შეცვლის - ამასაც ვიტყოდი..."

" სულ მენატრება და ხან ვფიქრობ, დავშორდები ქმარს და სულ დედასთან ვიქნები-თქო. რა ვქნა, ვერ შეველიე დედაჩემს..."

"ერთი დღით რომ წავალ, 1 კვირით ვრჩები"...

"6 წელია გათხოვილი ვარ, მაგრამ მასე ვარ მეც. ახლაც დედასთან ვარ. 2-3 დღეში უნდა დავბრუნდე და მესიკვდილება".

"დედა ის ადამიანია, ვინც ყველაზე კარგად მიცნობს, ვერაფერს ვუმალავ, რადგან ტელეფონზეც რომ ვსაუბრობთ, მაშინაც კი ხვდება, როგორ ხასიათზე ვარ. დედის სითბო და მშობლების თავი ნუ მოგიშალოთ ნურავის. სახლს, სდაც გაიზარდე, სადაც გაიარე მთელი ბავშვობის ცლები, არაფერი ჯობია და როცა იმ სახლში მშობლები გელოდებიან, ამას არაფერი ჯობს. როცა დავურეკავ მშობლებს, მოვდივართქო, ჭიშკართან მიცდიან. სოფლიდან ვარ და როგორც კი ჩემი სოფლის გზას დავადგები, უკვე სხვა ვარ. თითოეული ქვაც კი მიყვარს იქაური, რადგან იმ მიწაზე და იმ ქვებზე ჩემი ბავშვობის ნაფეხურებია"...

"სახლში რომ ვიღლები, დედასთან მივდივარ და ერთი-ორი დღე ვისვენებ. იქ ვარ ჩემს გემოზე, დედას ვეცოდები და არც ბევრს მამუშავებს, სადილსაც მახვედრებს, ბავშვებსაც კი გაიყვანს ხოლმე, დაისვენე, დაიძინეო... აბა სახლში ნამდვილი ვირის მუშა ვარ..."
წაიკითხეთ ასევე: წერილი დედას


33327
ბეჭდვა
მოგვწერეთ თქვენი შეკითხვები და მოსაზრებები
კომენტარები (5)
lia
1
dedamtili iseti myavda, tavs mevleboda, yvela saznelo saqmes maridebda. 3 shvili gamazrdevina.38 weli vicxovret ertad da ertxelac ki zedmeti araferi gvitqvams ertmanetistvis.dedis fasi araferia amqveynad, magram tavisuflad shemizlia tqma-me ori deda myavda. gmertma natelshi mimyofos mati lamazi suli.
01:28 / 11-12-2019
ნანუკა
2
დედამთილთან რომ ვცხოვრობდი მეც ასე ვიყავი,ჩემ გემოზე ვერ ვიყავი თითქოს და დედაჩემთან მერჩივნა ყოფნა. რაც ცალკე ვართ ახლა ჩემ ბუდეში ყველაზე კომფორტულად ვარ
14:49 / 09-12-2019
მსგავსი სიახლეები

გამოკითხვა
რომელია თქვენი ბავშვის საყვარელი მულტფილმი?
ყველაზე კითხვადი