„მარტომ გაგზარდეთ, წვალებით და ჩემი ცხოვრება თქვენ შეგალიეთ, მაგრამ უმადურები ხართ“ - დედის ჩხუბი
Prev
2 / 2

- მივდივარ, ვთხოვდები! - გამოვაცხადე და ტასი გამოვიძახე ხელახლა...
ტირილისგან ხმა მაქვს ჩახლეჩილი, ჩავაწერინე მისამართი...
- სად მიდიხართ, ქალბატონო? - ოპერატორი მეკითხება.
- ვთხოვდები-მეთქი, ვუპასუხე - ეს მეტ დამაჯერებლობას სძენდა ჩემს მანამდე გაჟღერებულ გეგმას.
მოკლედ, მეორედაც დამიყოლია დარჩენაზე, ისევ გადაუხადა გამოძახების ფული და ასე განმეორდა მესამედაც და მეოთხედაც რომ გამოვიძახე ტაქსი და ჩახლეჩილი ხმით მისამართი ვუთხარი, ოპერატორმა უარი მითხრა მომსახურებაზე...

- თქვენ მთვრალი ხართ ქალბატონო და ვერ არკვევთ, გათხოვება გინდათ თუ არა და დაიღალნენ მძღოლები თქვენთან სიარულითო.

მთვრალიოოო?! არ მოგემსახურებიო?!


გადამეკეტა. ოფისის მისამართი გამოვართვი, ფეხზე ჩავიცვი და მივადექი (რაც მთავარია - ჩემი მანქანით)
დაცვა არ მიშვებდა, მაგრამ ძალიან მტკიცედ ვუთხარი, რომ სანამ არ დავამტკიცებდი, რომ მთვრალი არ ვიყავი, მანამდე არსად წავიდოდი.
ეს იმ წუთში ყველაზე მნიშვნელოვან მიზნად გადამექცა და მზად ვიყავი, სისხლი დამეღვარა, ოღონდ ჩემი გამეტანა.
ალბათ შვილთან რომ ვერ გამქონდა, სადაც სუსტი რგოლი ვნახე, იქ ვეძგერე.
ნუ... „ვიდი“ ისეთი მქონდა, ცოტა ძნელი დასაჯერებელი იყო ჩემი სიფხიზლე, მაგრამ შევხვდი იმ ოპერატორ გოგოს, „დავუმტკიცე“, რომ ფხიზელი ვიყავი, დავანამუსე, რომ შეურაცხყოფა არ უნდა მოეყენებინა, მამიდაშვილის ტოლი ქალისთვის და წამოვედი...
დავწყნარდი, დავმშვიდდი ამის მერე და გათხოვებაც გადავიფიქრე.
იმის მერე (არც მანამდე) მასე არ გავბრაზებულვარ და იმედია, აღარც გავბრაზდები.
მარი ჯაფარიძე
Prev
2 / 2
13265
ბეჭდვა
მოგვწერეთ თქვენი შეკითხვები და მოსაზრებები
კომენტარები (2)
ვაააა
0
ასეთ სიტუაციაში რომ ხარ ან ავს რას იკლავ ჭყიპინით ან ბავშვებს რას აყვედრით გაჩენის დღს?????? წადით და კაცი იშოვეთ . ხო ალფანსო იშოვეთ ერი დღისთვის კაგად მოგეფერონ სექსუალურადაც დაგაკმაყოილონ თანნშესაძლებლობა გქონია . ვიაას მატერიალური წყაროს შანსიც გაუჩნდწბა და რამდენი დარჩება მოგებული???? შენ , შნინოჯახი , და ალფონსო . თუეს არ გაწყობთ ლექტრო ასო იყიდთ დაგაწყნარებთ )))))))).
17:51 / 22-05-2019
II ვარიანტი
3
ტაქსიზე რომ უარი მითხრეს, გადავიკუდე ჩანთა, შვილი ხელის კვრით მოვიშორე და გარეთ გავვარდი. გაჩერებამდე ისე მივედი, არ მახსოვს არაფერი. არც ის მახსოვს რამდენ ხანს ვიდექი და ვფიქრობდი ათას რამეზე. უცებ რაღაც ხმა ჩამესმა ყურში და როცა გამოვფხიზლდი, დავინახე რომ საკმაოდ კარგი გარეგნობის, სოლიდური, 40 წლამდე ასაკის მამაკაცი მედგა გვერდით და მიღიმოდა. -ბატონო? შევეკითხე, რადგან მისი ნათქვამი ვერ გავიგე. -ხომ არ დაგეხმაროთ? აღელვებული ჩანხართ/ -ააააარა, რა ვიცი, არ ვიცი, ცოტა დაბნეული ვარ. ვუპასუხე ცოტა კი არა საკმაოდ დაბნეულმა. მოკლედ საუბარი გაიბა და ამ მამაკაცმა ყავაზე დამპატიჟა. უარი არ მითქვამს, გავყევი ბარში. ნუ მერე ყავას და საუბარს ჭიქა კონიაკიც მოყვა და მოკლედ მივხვდი რომ ჩემო ოცნების მამაკაცი ვიპოვე. არ მახსოვს როგორ დამითანხმა სასტუმროში ავყოლოდი. მითხრა მივლინებით ვარ ჩამოსული ლონდონიდან, 1 კვირაში საქმეებს მოვრჩები და უკან ვბრუნდებიო. ნელ-ნელა სიყვარულზე საუბარიც შემომაპარა და აღარ მახსოვს როგორ დავყევი მის ნებას მას მერე, რაც ლონდონში თან წაყვანას დამპირდა. მოკლედ, რამოდენიმეჯერ ნასიყვარულევს ჩამეძინა. სასიამოვნო სიზმრებში ჩავიძირე. ვხედავდი როგორ გვიყვარდა ერთმანეთი, როგორ ვცხოვრობდით ფეშენებელურ სახლში, როგორ მანებივრებდა საჩუქრებით და ა.შ. გამეღვიძა. გვერდით გადავიხედე და მისი ადგილი ცარიელი დამხვდა. ვიფიქრე ალბათ შხაპს იღებს მეთქი და დაძახება დავაპირე, მაგრამ გამახსენდა ის რომ მისი სახელიც არ მახსოვდა. არა, თითქოს გამეცნო, მაგრამ არ დამიძახია მისთვის სახელი. ცოტა წელათრეული წამოვდექი, თხელი საბანი მოვიფარე და საშხაპის კართან მივედი. საყვარელოოოო!!! დავიძახე მაგრამ იქიდან ჩამიჩუმი არ ისმოდა. კარი შევაღე და.... იქ არავინ დამხვდა. ტვინში სისხლი გამეყინა (ძარღვებშიც). მიმოვიხედე და არანაირი ნიშანი მისი იქ ყოფნისა არსად ჩანდა. ტუმბოზე 50 $-იანი და წერილი ვიპოვე მხოლოდ. რა ეწერა წერილში? -კარგი გოგო ხარ, ძალიან მომეწონე. სასტუმროს ფული გადახდილია, გკოცნი. თვალთ დამიბნელდა, ჩავიცვი, ისე რომ წყალიც არ გადამივლია, გამოვედი სასტუმროდან, ტაქსი გავაჩერე და სახლის მისამართი ვუთხარი. -კარზე რომ დავრეკე, ალბათ ფერი აღარ მედო. შვილმა გამიღო. დედა რა გჭირს? სად იყავი წუხელის? ხომ კარგად ხარ? დამაყარა კითხვები. მე კი პირქვე დავემხე საწოლზე და მხოლოდ ეს ამოვილუღლუღე: -ვერ გავთხოვდი!
13:17 / 24-10-2018
მსგავსი სიახლეები
გამოკითხვა
მოახერხეთ თუ არა დასასვენებლად ბავშვების წაყვანა, ხართ თუ არა კმაყოფილი და რა თანხა დაგიჯდათ ეს დაახლოებით?