"დედა, ნუ ყვირი!" - რატომ არ ესმის ბავშვს ერთხელ ნათქვამი
"დედა, ნუ ყვირი!" - რატომ არ ესმის ბავშვს ერთხელ ნათქვამი
ნებისმიერ მშობელს შეუძლია უყვიროს შვილს - ზოგისთვის ეს კომუნიკაციის მანერაა, ზოგი კი ემოციებს ვერ იკავებს. ზოგადად, ეს ჩვეულებრივი ამბავია ხოლმე, მაგრამ საკმაოდ ღრმა კვალს ტოვებს ფსიქიკაზე. მშობლები თავს დამნაშავედ გრძნობენ თავშეუკავებლობის გამო, ხოლო ბავშვები - შეურაცხყოფილად და დამცირებულად. რატომ ვუყვირით მათ, ვინც ყველაზე მეტად გვიყვარს მსოფლიოში? როგორ ვასწავლოთ ბავშვს თხოვნებზე პასუხის გაცემა ხმამაღლა საუბრის გარეშე? - ეს შეკითხვები ხშრად აწუხებთ მშობლებს.
ფსიქოლოგები ამბობენ, რომ თუ ეს რეგულარულად ხდება, აღზრდის სტილი უკვე მიღებულ ნორმად გადაიქცევა როგორც უფროსისთვის, ასევე ბავშვისთვის. მაგრამ, ყოველ
შემდეგ ჯერზე უფრო ხმამაღლა მოგიწევთ ყვირილი, რომ "გაიგონოს". თოვლის გუნდის მსგავსია, რაც უფრო დიდხანს გაგრძელდება, პრობლემის მოგვარება უფრო რთული გახდება.

რატომ გადადიან უფროსები ყვირილზე?

რა თქმა უნდა, საქმე ბავშვში არაა. თავიდან ის ყვირილმა შეაშინა და გაიგო, რასაც სთხოვდნენ. მაგრამ, მერე ეს შიში დაძლია და მშობლებისადმი დაუმორჩილებლობა სცადა, რამაც გაამართლა. ახლა დედამ, იმავე ეფექტის მისაღწევად, მუდმივად უნდა აუწიოს ხმას. შეიძლება თავი დამნშავედაც იგრძნოთ და საერთოდ ვერ მიხვდეთ, სადაა პრობლემის საფუძველი.
mshoblebi

რატომ არ ესმის ბავშვს "მეგობრულად" ნათქვამი:

  • ალბათ, ზრდასრულებს ენატრებათ ის მომენტი, როცა ბავშვი მზადაა დაემორჩილოს და გაიგონოს ყველაფერი, რასაც ეუბნებიან. ამიტომაც, ლაპარაკობენ არც თუ ისე დამაჯერებლად და გარკვევით. ბავშვსაც დაუმორჩილებლობის სურვილი აქვს.
  • თუ ბავშვს 3 წლის კრიზისი აქვს,
    მისი რთული ქცევა ნორმად ითვლება. როდესაც დედა "ბრძანებას" გასცემს, ბავშვი აჯანყდება.
  • თუ ბავშვი უკვე მოზარდია, მაშინ ის მოითხოვს საკუთარი თავის პატივისცემას და თანასწორად მოპყრობას. თუ მსგავს დამოკიდებულებას ვერ ხედავს, პროტესტი უჩნდება.
  • თუ თავად მამა ან დედა იზრდებოდა ისეთ ოჯახში, სადაც სულ უყვიროდნენ, მაშინ ეს შეიძლება მათი კომუნიკაციის მანერა იყოს.
მიზეზები განსხვავებული და ინდივიდუალურია კონკრეტული სიტუაციისა და ოჯახისთვის. პრობლემის მოსაგვარებლად კი ძალიან მნიშვნელოვანია, მთელი ოჯახი იყოს ერთსულოვანი.
mshoblebi

როგორ გავაგრძელოთ კომუნიკაცია ყვირილის გარეშე

თანამედროვე თაობა აგრესიულ გარემოში იზრდება: ირგვლივ უამრავი ხმა, რეკლამა, აჩქარებული ცხოვრებაა. ხშირად ბავშვს ძალიან პატარა ასაკიდან აქვს გაჯეტები: ტელეფონი, პლანშეტი, ტელევიზორი. ეს ყველაფერი აღიზიანებს ნერვულ სისტემას და ხელს უშლის ყურადღების ფუნქციების ნორმალურ განვითარებას.
ამიტომ, ხშირად ბავშვს უბრალოდ არ ესმის ნორმალური მეტყველება. მართლაც, 2-3-ჯერ უნდა გაიმეოროთ ინფორმაცია, მაგრამ ჯობს დასხდეთ მასთან ერთად, თვალებში ჩახედოთ და მშვიდად გააგებინოთ, კიდევ გაუმეოროთ, რაც გსურთ.

მეორეს მხრივ, მშობლები ხშირად ბავშვის გონებაგაფანტულობას თხოვნის შეუსრულებლობად განიხილავენ. ეს უარყოფით ემოციებს, უკმაყოფილებას იწვევს და ყვირილს იწყებს. ბავშვი კი შეშინებულია ყვირილით, უმწეობის განცდა უჩნდება და შიში იმისა, რომ მშობელს არ უყვარს. თანდათან ბავშვს უვითარდება ერთგვარი „სიყრუე" ჩვეულებრივი მეტყველების მიმართ და მშობელს მუდმივად უწევს ყვირილი.
ეს ხდება "ნორმალური" კომუნიკაცია მშობელსა და შვილს შორის, რადგან „მას სხვანაირად არ ესმის". ბავშვთა ფსიქოლოგიაში უკან დაბრუნების გზას ყოველთვის მეტი დრო სჭირდება. უნდა შეწყვიტოთ ხმის აწევა, შეეგუეთ, რომ შესაძლოა თავიდანვე არ მოგისმინოთ შვილმა, მაგრამ თავიდან ეცადეთ ურთიერთობის ახალი ხაზის აშენებას.


alt13 ფრაზა, რომელიც მშობელსა და მოზარდს შორის კონფლიქტს იწვევს


9214
ბეჭდვა
მოგვწერეთ თქვენი შეკითხვები და მოსაზრებები
კომენტარები (0)
კომენტარი ჯერ არ გაკეთებულა
მსგავსი სიახლეები