"სამი შვილი მყავს და რატომღაც უფროსს ვცემდი... ღმერთო, როგორ მრცხვენია..." - დედის გულახდილი ნაამბობი
"სამი შვილი მყავს და რატომღაც უფროსს ვცემდი... ღმერთო, როგორ მრცხვენია..." - დედის გულახდილი ნაამბობი
სამწუხაროდ, ბავშვების ფიზიკური დასჯა დღევანდელ დღესაც აქტუალური პრობლემაა და ყოველ ჯერზე, როდესაც მსგავს თემებზე ვაქვეყნებთ სტატიებს, სპეციალისტების რეკომენდაციებს თუ ჩვეულებრივი მშობლების წერილებს, კომენტარებში ანონიმურად არაერთი დედა თუ შვილი გვწერს თავის შემთხვევაზე. ამჯერად კიდევ ერთი დედის გულახდილ ნაამბობს ვაქვეყნებთ (კომენტარი გაკეთდა სტატიაზე "მეზიზღებოდა დედა, რომელიც მცემდა..." - დედების მიერ გულნატკენი შვილების საშინელი ნაამბობი), რასაკვირველია, ანონიმურად, რათა სხვა მშობლებმაც გაითვალისწინონ:

"მეც სამი შვილი მყავს და რატომღაც უფროსს ვცემდი უჭმელობის გამო... ღმერთო, როგორ მრცხვენია...
ახლა ის უკვე დიდი კაცია და ვგრძნობ, რომ არ ვუყვარვარ... ახალგაზრდა ვიყავი და არ ვიცოდი რას ჩავდიოდი? რატომ ვცემდი? მიყვარდა სიგიჟემდე... საუკეთესოს ვაძლევდი ყველაფერს და ვურტყამდი ბავშვს. ნუთუ ეს მე ვიყავი?

შემდეგ რაღაცა მოხდა ჩემში და მომდევნო ორისთვის თითი არ დამიკარებია, ფერებაში გავზარდე... ამაზე რომ ვიფიქრო, შეიძლება გავგიჟდე. მინდა ერთხელ დავსვა და დაველაპარაკო, ბოდიში მოვუხადო და ჩავეხუტო. ძალიან ცივია ყველას მიმართ, ძმებსაც არ კითხულობს... ახლა ვიცი, რომ ეს არის ბავშვობის ტრავმა...

შვილები ისე იზრდებიან, სულ ვეფერები და ვიხუტებ, ერთხელ არ მიმიცია შენიშვნა. ეს არის გამოუსწორებელი შეცდომა... რას განიცდის ბავშვი ამ დროს? მოვერიე პატარას? ღმერთოოო, დედა ვიყავი თუ ჯალათი? ახალგაზრდა 27 წლის ქალი, კარგი
სამსახურით და კარგი ცხოვრებით?

და შემდეგ, როცა ყველაფერი აირია, 90-იანებში უბატონოდ ხმა არ გამიცია შვილებისათვის...
საბოდიშოდ რომ არ გაგიხდეთ საქმე, სცემოთ კი არა, არც დაუყვიროთ შვილებს, ელაპარაკეთ ჩვეულებრივი ენით, უსი-პუსის გარეშე... ნუ დააკომპლექსებთ!"


altფიზიკური დასჯა ბავშვის თვალებით - ყველა მშობლის საკითხავი


7096
ბეჭდვა
მოგვწერეთ თქვენი შეკითხვები და მოსაზრებები
კომენტარები (8)
უცნობი
0
რაც თავი მახსოვს დედაჩემი სულ მცემდა და მაწამებდა ფსიქოლოგიურად.ორი დებიდან უფროსი ვიყავი და ვტყუოდი თუ მართალი ვიყავი,ყოველთვის მაინც მე მცემდა.არც ბავშვობა მქონია და არც ახალგაზრდობა ნორმალური მის ხელში.ჩემ დას კი ანებივრებდნენ ყველანაირად.ვაღიარებ,რთული ბავშვი ვიყავი.ყველაფერი გულთან ახლოს მიმქონდა და უხასიათო ვიყავი.უსამართლობას ვერ ვიტანდი და ვეპასუხებოდი,ხმასაც ვუწევდი...მარა...დედა მაინც სიგიჟედე მიყვარდა და ბოლოს ჩალოგინებულსაც მარტო მე ვუვლიდი.ჩემი ნებიერა და კი დღემდე ცუდად მოიხსენიებს დედას.ნეტავ ცოცხალი ყოფილიყო და .....მთელი ცხოვრება მოვუვლიდი ისევ.ბოლოს კი შეიცვალა და მეფერებოდა.დღემდე მიკვრის,რომ არ შემძულდა,რადგან ძალიან დიდი დაღი დაასვა მისმა საქციელებმა ჩემს ცხოვრებას.ოჯახიც კი დამინგრია.დღედე ვერ ვხვდები რატომ მექცეოდა ასე,როცა იცოდა,მე ისე მიყვარდა,ის სუნთქვას ვდარაჯობდი მთელი ცხოვრება
23:31 / 01-03-2019
უბედური დედა-ს
3
თქვენნაირი მშობლები რომ მყოლოდა, როცა გავიზრდებოდი თვალითაც არ დავენახვებოდი,არც შვილიშვილების ნახვას ვაღირსებდი და რომ მოკვდებოდნენ,არც დავიტირებდი! წესით უნდა გეშინოდეთ,რადგან,საბოლოოდ,ყველა იმას იმკის,რასაც სთესს ხოლმე!
19:12 / 26-02-2019
მსგავსი სიახლეები
ყველაზე კითხვადი
გამოკითხვა
რომელია თქვენი ბავშვის საყვარელი მულტფილმი?