„აჩუქეთ თქვენს ოჯახს ერთი, თუნდაც ერთი დღე ინტერნეტის გარეშე!“ - პაატა ამონაშვილის 3 მთავარი პრინციპი
„აჩუქეთ თქვენს ოჯახს ერთი, თუნდაც ერთი დღე ინტერნეტის გარეშე!“ - პაატა ამონაშვილის 3 მთავარი პრინციპი
დოქტორი პაატა ამონაშვილი:

- ტელეფონს/გაჯეტებს ბავშვისთვის ცუდი მოაქვს თუ კარგი? გააჩნია, როგორ გამოყენებას მოვუძებნით მას. მთავარი არის მიზანი, რა მიზნით გამოვიყენებთ ამა თუ იმ ნივთს. გავიაზროთ როგორ შეიძლება ბავშვს ვასწავლოთ თუნდაც მობილურის გამოყენება ისე, რომ იგი არ დაზიანდეს.
დანის მაგალითზე ვისაუბროთ. თქვენს გოგონას ასწავლით სამზარეულოს დანის გამოყენებას იმისთვის, რომ ერთად მოამზადოთ საკვები. თქვენ არ უკრძალავთ მას ამ ნივთის გამოყენებას, როცა მიზანი სადილის მომზადების სწავლებაა. თქვენ არ ეუბნებით მას „15 წუთზე მეტ ხანს არ გამოიყენო დანა“, "თუ კარგად მოიქცევი, დანით საკვების დაჭრის
უფლებას მიიღებ" და ა.შ.

ვცდილობთ ჩვენთან ერთად, ჩვენი მეთვალყურეობის ქვეშ ვასწავლოთ ბავშვს საშიში ნივთის, ამ შემთხვევაში დანის, სწორი გამოყენება. ზუსტად ასე უნდა მოიქცეთ ტელეფონის შემთხვევაშიც. მთავარი წესია, არ დატოვოთ ბავშვი მარტო გაჯეტთან, ინტერნეტის პირისპირ. თქვენს მაგალითზე ასწავლეთ გართობა, თავადაც ჩაებით თამაშში, ერთად უყურეთ მულტფილმს. მშობელმა აუცილებლად უნდა იცოდეს რა შინაარსის თამაშს, მულტფილმს უყურებს ბავშვი. აკეთეთ ეს ყველაფერი ერთად!

ბავშვები იზრდებიან სურათხატებით, საყვარელი უფროსი ადამიანისგან მიღებული შთამბეჭდავი ცხოვრებისეული მაგალითებით. რეალურად ის, რაც ჩვენი ბავშვები არიან დღეს, არის ჩვენი სურათხატები ისინი ემსგავსებიან მათ, ვისთანაც აქვთ ემოციური დამოკიდებულება. მამა - კომპიუტერთან, დედა - მობილურთან, ბავშვი -
გაჯეტით - ასე გამოიყურება დღევანდელი ოჯახი. ესეც სურათხატებია, ბავშვები გვიყურებენ, ჩვენ, მშობლებს მობილურებით ხელში და ამას აკეთებენ თვითონაც. აჩუქეთ თქვენს ოჯახს ერთი, თუნდაც ერთი დღე ინტერნეტის გარეშე! თავად მიეცით ბავშვს მაგალითი.
არ ჩაახშოთ ბავშვის მისწრაფება - სწრაფვა დიდობისაკენ! როცა ვაგრძნობინებთ, რომ არიან პატარები და მათთვის რაღაც არ შეიძლება, ეს არ არის გამართლებული. არ უთხრათ, მე დიდი ვარ და ჩემთვის შეიძლება კომპიუტერთან ჯდომა, შენ კი პატარა ხარ და არ შეიძლება. შეცვალეთ სურათხატები, თქვენივე ცხოვრების წესი.

იხილეთ ვიდეო


კომპიუტერულ თამაშებს და მულტფილმებს უმაღლესი კატეგორიის ფსიქოლოგების დახმარებით ქმნიან! ეს ყველაფერი კეთდება იმისთვის, რომ დამოკიდებულება გამოიწვიოს. ჩვენ, მშობლებმა უნდა მოვიფიქროთ, რა შევთავაზოთ ბავშვს ტექნიკის სანაცვლოდ. ინტერნეტში ბავშვები დამოუკიდებელ, დიდ და თავისუფად ადამიანებად გრძნობენ თავს, ამიტომ ძნელია მოვიფიქროთ ისეთი რამ, რომ ამ ყველაფერს რეალურ ცხოვრებაში ვაგრძნობინებთ მათ. ძნელია, მაგრამ არა - შეუძლებელი. ეს ძალიან ძნელი ამოცანაა, რადგან ჩვენგან მოითხოვს გავხდეთ დახვეწილი ფსიქოლოგები, თუ ამას ჩვენ ვერ გავაკეთებთ, ამას აუცილებლად გააკეთებენ ის ადამიანები, რომელბიც გაჯეტებში არსებულ თამაშებს მიღმა დგანან.
ბუნებასთან სიახლოვით, ექსპედიციებით, საკვირაო სკოლებით, სპორტით, გავაცოცხლოთ მათი ვირტუალური მისწრაფებები. მათი შინაგანი მისწრაფებებისგან გამომდინარე შევთავაზოთ საინტერესო აქტივობები. ვირტუალური თამაში რეალური ამბავი გავხადოთ. ეს ნამდვილად არის შემოქმედებითი ტვირთი, რომელზეც მშობლებმა უნდა იფიქრონ.


ბატონ პაატასთან ამ და სხვა თემებზე სასაუბროდ საინტერესო შეხვედრა 20 ნოემბერს ჩატარდება, იხილეთ ბმული:

altროგორ დავიახლოვოთ მოზარდი შვილები და აღვადგინოთ მათთან ახლო კავშირი - პასუხებისთვის პაატა ამონაშვილი გელით


2265
ბეჭდვა
მოგვწერეთ თქვენი შეკითხვები და მოსაზრებები
კომენტარები (1)
ნელი
0
ძალიან დიდ პატივს გცემთ, ამ ორ უდიდეს და საოცარ ადამიანს: თქვენ და ბატონ შალვა ამონაშვილს, მაგრამ ვერ დაგეთანხმებით ბატონო პაატა, რომ მობილური დანას უნდა შევადაროთ, მობილური ნარკოტიკს უნდა შევადაროთ და სანამ ჩვენ ამ საკითხს ასე არ მივუდგებით და რეალური ვითარების გამარტივებას და გაადვილებას შევეცდებით ახალგაზრდა თაობა დაგვეღუპება, როგორც ეს უკვე მოხდა ბევრ ცივილიზებულ ქვეყანაში ამ დამღუპველი "აიფონის" თუ ნებისმიერი მსგავსი გაჯეტის- იგივე ნარკოტიკის ხანგრძლივი გამოყენებით.( მშობლების ამოხოცვა, სკოლის მოსწავლეების ჩაცხრილვა და ასე შემდეგ, უამრავი მაგალითებია ასეთი). მითუმეტეს როცა დანას მიჯაჭვულობა ანუ დამოკიდებულება არ ახასიათებს. ყველამ, მათ შორის ბავშვმაც კი იმთავითვე იცის, რომ დანის ხანგრძლივი გამოყენებისას კი არა, უნებლიედ არასწორი დაჭერისას და მოხმარებისას ხელს გაიჭრის და ეს ის იარაღია, რომლითაც ადამიანის მოკვლაც კი შეუძლია. დანას დამოკიდებულება ანუ მიჯაჭვულობა არ ახასიათებს, განსხვავებით "სმარტ მობილურისა", ამიტომაც ჩვენ ის ნარკოტიკს უნდა შევადაროთ და არა დანას. ნარკოტიკის შემთხვევაშიც ხომ ადამიანები ხშირად ვერ აცნობიერებენ, თუ რა ნეგატიური ზეგავლენა აქვს ამა თუ იმ ნარკოტიკულ საშუალებას მათ სიცოცხლეზე, ჯანმრთელობაზე, სოციალურ გარემოზე და ზოგადად, მთელ ცხოვრებაზე. როგორც წესი, ნარკოტიკის მოხმარებაც პირველ ეტაპზე ასოცირდება სიამოვნების მიღებასთან, გართობასთან., როგორც მობილურის შემთხვევაში. თუ საკითხს ამ ასპექტში განვიხილავთ, თუ რა "ცუდი და კარგი" ზღვა "მასალის" მოპოვება შეგვიძლია სმარტფონებით, მაშინ სმარტფონი უფრო საშიშიც კია ბავშვებისთვის და მოზარდებისთვის და მთლიანად სოციუმისთვის, ვიდრე ნარკოტიკი. სმარტფონში შეგიძლია უყურო და ისწავლო: როგორ იქურდო, როგორ იყაჩაღო, როგორ მოკლა- სასიკვდილო წერტილებში დარტყმით, როგორ გასაჩუქრებენ რაც მეტ "მტერს " მოკლავ, როგორ შეიძულო მშობლები,რომლებიც ვითომდა თავისუფლებას გართმევენ. სწორედ ნარკოტიკივით სმარტფონიც ანგრევს ადამიანს, რაც უფრო მეტი დრო გადის, ადამიანს უფრო მეტი "დოზა" სჭირდება სიამოვნების მისაღებად. სიამოვნების მიღებისა თუ გართობის ერთჯერადი, ცალკეული შემთხვევები თანდათან გადაიზრდება ჩვევაში, მოთხოვნილებაში, ცხოვრების სტილში, რომელიც ადამიანის- ბავშვის თუ მოზარდის კოტროლს აღარ ექვემდებარება. ინდივიდი კარგავს თავისუფალ ნებას, დამოუკიდებელი არჩევანის გაკეთების შესაძლებლობას და, პრობლემისგან თავის დაღწევის მაგივრად, უფრო მეტ პრობლემას ხვდება, იქნება ეს ჯანმრთელობის, ფსიქოლოგიური თუ სოციალური პრობლემა. ასე, რომ თუ არ ვაღიარებთ და მივხვდებით, რომ სმარტფონები იგივე ნარკოტიკია, ჩვენ და ჩვენი შვილების ნათელ მომავალს დიდი საფრთხე ემუქრება. ჩემი რჩევაა, ბავშვები და მოზარდები ვისაც კი შეამჩნევთ "სმარტფონ" დამოკიდებულებას, მაშინვე დაიწყეთ მათი სერიოზული მკურნალობა.
16:13 / 09-11-2018
კატეგორიით მსგავსი სიახლეები
გამოკითხვა
ახერხებთ თუ არა დასასვენებლად ბავშვების წაყვანას, ხართ თუ არა კმაყოფილი და რა თანხა გიჯდებათ ეს დაახლოებით?
```