განათლებასაბავშვო მოთხრობები
ელენე დიასამიძე
ელენე დიასამიძე
ციფრ 2020ზე პირველი რაც მახსენდება არის კორონა ვირუსი, როომელმაც არა მარტო ჩემზე იმოქმედა არამედ მთელ მსოფლიოზე, და თითქმის შეცვალა მსოფლიოს წესები/ როცა სკოლაში დავდიოდი არასდროს არ წარმომედგინა რომ გაკვეტილები ონლაინ ჩაგვიტარდებოდა. ანდაც ყველგან პირბადეები უნდა გვეტარებინა. ადამიანებისგან წამოვიდა: შიში, შფოთვა, ფიქრი იმაზე თუ რა მოხდება ხვალ.
ვფიქრობ და მინდა დავწერო რამე კარგი ორიათასოცის შესახებ მაგრამ ვერ ვხდები რა მოხდა ორიათასოცში კარგი... მაგრამ იყო ზაფხულის რამოდენიმე დღე როცა გვეგონა რომ კორონა გადაიდარა მაგრამ შევცდით მან უფრო და უფრო გამძვინვარდა. არ მახსენდება
იმიტომ რომ კორონამ ჩემ თავში ყველაფერი გადაფარა. მე ახალ მარტო შიშს ვხედავთ. ადამიანები ფიქრობენ რა მოხდება ხვალ შეიძლება მეორე ტალღა ანდაც სხვა ვირუსი.... მხოლოდ ამას ვხედავ ახლა. ადამიანებს სახეზე ღიმილი ჩამოეშალათ იმიტომ რომ კორონასი ეშინიათ. ეშინიათ რომ რამე უფრო ცუდი არ მოხდეს ... ბავშვებიც დავიღალეთ გაკვეთილების გამო ეს ონლაინი ოდნავ დამღლელია.
მინდა რომ კორონა ვირუსი ჯადოსნურმა წყალმამ ჩამორეცხოს და დავინახოთ ღიმილი ადამიანების სახეებზე სიხარული და ბედნიერება. მინდა მთელი მსოფლიო ბედნიერი იყოს......

ლექსი ,,იმედი’’
მჯერა კვლავ იქნება ჟრიამული
სკოლა მოსწავლეებს ჩაგვიხუტებს
ყველა ტკივილი დაგვტოვებს
და უფალი სიხარულს დაგვიბრუნებს.

ბეჭდვა