ტი­რი­ლის სიმ­პ­ტო­მი - რო­გორ მივ­ხვ­დეთ, რა აწუ­ხებს პა­ტა­რას
ტი­რი­ლის სიმ­პ­ტო­მი - რო­გორ მივ­ხვ­დეთ, რა აწუ­ხებს პა­ტა­რას
მეც­ნი­ერ­თა აზ­რით, ადა­მი­ა­ნი პი­როვ­ნე­ბად პირ­ვე­ლი 3 წლის გან­მავ­ლო­ბა­ში ყა­ლიბ­დე­ბა, მი­სი ჯან­მრ­თე­ლო­ბაც სწო­რედ ამ პე­რი­ოდში მო­ითხოვს გან­სა­კუთ­რე­ბულ ყუ­რადღე­ბას. მშო­ბე­ლი თვი­თონ უნ­და ხვდე­ბო­დეს, რა აწუ­ხებს ბავშვს, რა­ტომ ჭირ­ვე­უ­ლობს. გვე­სა­უბ­რე­ბა ნე­ო­ნა­ტო­ლო­გი ირი­ნა მი­მი­ნოშ­ვი­ლი:

- წლამ­დე ასა­კის ბავ­შ­ვე­ბი თა­ვიანთ პრობ­ლე­მებს ჭირ­ვე­უ­ლო­ბი­თა და ტი­რი­ლით გა­მო­ხა­ტა­ვენ. ხშირ შემ­თხ­ვე­ვა­ში, ტი­რი­ლი არ არის უმი­ზე­ზო, ამით ბავ­შ­ვი იმა­ზე მიგ­ვა­ნიშ­ნებს, რომ რა­ღაც აწუ­ხებს - მა­გა­ლი­თად, სტკი­ვა ყუ­რი, მუ­ცე­ლი, აქვს მა­ღა­ლი ტემ­პე­რა­ტუ­რა თუ სხვა. ექი­მის მოს­ვ­ლამ­დე მშო­ბე­ლი უნ­და ხვდე­ბო­დეს, რა არის
ბავ­შ­ვის ცუ­დად ყოფ­ნის მი­ზე­ზი, რა­თა პირ­ვე­ლა­დი დახ­მა­რე­ბის ზო­მე­ბი მი­ი­ღოს.
ჩვი­ლის ნერ­ვუ­ლი სის­ტე­მის უმ­წი­ფრო­ბა სხვა­დას­ხ­ვა და­ა­ვა­დე­ბის დროს ისე­თი ზო­გა­დი სიმ­პ­ტო­მე­ბის სი­ჭარ­ბეს გა­ნა­პი­რო­ბებს, რო­გო­რიც არის: თა­ვის ტკი­ვი­ლი, ცხე­ლე­ბა, გუ­ნე­ბა-გან­წყო­ბის გა­ფუ­ჭე­ბა, უმა­დო­ბა. მშო­ბელს უნ­და შე­ეძ­ლოს ამ ზო­გა­დი სიმ­პ­ტო­მე­ბის სწო­რი ინ­ტერ­პ­რე­ტა­ცია, რა­თა ექი­მის მოს­ვ­ლამ­დე სა­ჭი­რო დახ­მა­რე­ბა გა­უ­წი­ოს.

- რო­გორ უნ­და მიხ­ვ­დეს მშო­ბე­ლი, თუ ბავშვს ყუ­რი აწუ­ხებს?
- ყუ­რის ტკი­ვი­ლი­სას ბავ­შ­ვი ტი­რის, გა­ნუწყ­ვეტ­ლივ ჭირ­ვე­უ­ლობს, თავს აქეთ-იქით ამოძ­რა­ვებს, ხელს იკი­დებს ან მი­აქვს მტკი­ვან ყურ­ზე. შე­იძ­ლე­ბა აღე­ნიშ­ნოს სხე­უ­ლის ტემ­პე­რა­ტუ­რის მო­მა­ტე­ბაც, უარს ამ­ბობს ჭა­მა­ზე. ყუ­რის ტკი­ვილს შე­საძ­ლოა ყუ­რი­დან გა­მო­ნა­დე­ნიც ახ­ლ­დეს. ამ შემ­თხ­ვე­ვა­ში, ბავშვს მტ
კი­ვან ყურ­ზე პა­ტა­რა თბი­ლი ბა­ლი­ში უნ­და და­ვა­ფი­ნოთ, გა­მო­ნა­დე­ნის შემ­თხ­ვე­ვა­ში კი მხო­ლოდ გა­რე­თა სას­მე­ნი მი­ლი გა­მო­ვუ­სუფ­თა­ოთ. ყუ­რის ტკი­ვი­ლის პრო­ფი­ლაქ­ტი­კი­სათ­ვის კი სა­ჭი­როა, ბავ­შ­ვი ცხვი­რით თა­ვი­სუ­ფ­ლად სუნ­თ­ქავ­დეს. გა­მო­ნა­დე­ნის დროს კი ექი­მის მოს­ვ­ლამ­დე კა­ტე­გო­რი­უ­ლად აკ­რ­ძა­ლუ­ლია ყურ­ში რა­ი­მე, თუნ­დაც ფარ­თოდ მი­ღე­ბუ­ლი ყუ­რის წვე­თე­ბის ჩაწ­ვე­თე­ბა. სრუ­ლი­ად გან­ს­ხ­ვა­ვე­ბუ­ლი სიმ­პ­ტო­მე­ბი ახა­სი­ა­თებს მუც­ლის ტკივ­ილს. ამ დროს ბავ­შ­ვის ტი­რი­ლი ჩვე­უ­ლებ­რი­ვი­სა­გან გან­ს­ხ­ვავ­დე­ბა, მას ერ­თ­გვა­რი წა­მო­კივ­ლე­ბე­ბი ახა­სი­ა­თებს. უარს ამ­ბობს ჭამაზე, ფე­ხე­ბი მი­აქვს მუ­ცელ­თან ან ერ­თ­მა­ნეთს უს­ვამს. ასე­თი ტკი­ვი­ლი ხში­რად შე­ტე­ვით ხა­სი­ათს ატა­რებს და მას მე­ტე­ო­რიზ­მი (გა­ზე­ბის დაგ­რო­ვე­ბა) იწ­ვევს. ამ დროს კარ­გი იქ­ნე­ბა, თუ ბავშვს მუ­ცელ­ზე ფრთხი­ლად მო­ვუს­ვამთ ხე­ლის­გულს, გა­ზე­ბის დაგ­რო­ვე­ბის შემ­თხ­ვე­ვა­ში ასე­ვე მი­სა­ღე­ბია (ე­ქი­მის მი­თი­თე­ბით) სწორ ნაწ­ლავ­ში სპე­ცი­ა­ლუ­რი პა­ტა­რა მი­ლის ჩად­გ­მა ან თბი­ლი აბა­ზა­ნე­ბი. მუც­ლი­სა და ყუ­რის ტკი­ვი­ლის­გან გან­ს­ხ­ვა­ვე­ბით, ჩვილ ასაკ­ში ძა­ლი­ან ძნე­ლია თა­ვის ტკი­ვი­ლის დი­ფე­რენ­ცი­ა­ცია. ის შე­იძ­ლე­ბა თან ახ­ლ­დეს მთელ რიგ მწვა­ვე ინ­ფექ­ცი­ებს (ფილ­ტ­ვე­ბის ან­თე­ბა, წი­თე­ლა, მე­ნინ­გი­ტი), თა­ვის ტკი­ვი­ლი ხში­რია ასე­ვე ყუ­რის ან­თე­ბი­სა და ვი­რუ­სუ­ლი ინ­ფექ­ცი­ი­სას. მას­ზე მი­ა­ნიშ­ნებს ბავ­შ­ვის მოწყე­ნი­ლო­ბა, უმა­დო­ბა, თუმ­ცა ეს სიმ­პ­ტო­მა­ტი­კა მე­ტად არას­პე­ცი­ფი­კუ­რია.

- წლამ­დე ასა­კის ბავ­შ­ვებ­ში და­მა­ხა­სი­ა­თე­ბე­ლია ძი­ლის რე­ჟი­მის დარ­ღ­ვე­ვა, რა უნ­და გა­ა­კე­თოს ამ შემ­თხ­ვე­ვა­ში მშო­ბელ­მა?
- ამ ასა­კის ბავ­შ­ვებ­ში ხში­რია დღე-ღა­მის არე­ვა. მა­გა­ლი­თად, ბავ­შ­ვ­მა შე­იძ­ლე­ბა ღა­მე გა­იღ­ვი­ძოს და დი­ლის 4 სა­ა­თამ­დე ითა­მა­შოს. თუ ის არც ჭირ­ვე­უ­ლობს, არც ტი­რის და უბ­რა­ლოდ თა­მა­ში უნ­და, მშო­ბე­ლი ვე­რა­ფერს იზამს, გარ­და იმი­სა, რომ მოთ­მი­ნე­ბა მო­იკ­რი­ბოს და მას­თან ერ­თად იფხიზ­ლოს. ეს არ არის პა­თო­ლო­გია და არც არა­ფე­რია ამა­ში სა­გან­გა­შო, ეს უბ­რა­ლოდ, თქვე­ნი ბავ­შ­ვის ბი­ო­მე­ქა­ნიზ­მია. ად­რე­უ­ლი ასა­კის ბავ­შ­ვის ძი­რი­თა­დი თვი­სე­ბა გან­ვი­თა­რე­ბის გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი ტემ­პი გახ­ლავთ. მა­გა­ლი­თად, სი­ცოცხ­ლის პირ­ველ წელს სხე­უ­ლის სიგ­რ­ძე 25 სან­ტი­მეტ­რით მა­ტუ­ლობს, წო­ნა კი სამ­კეც­დე­ბა. პირ­ველ რიგ­ში, მშობ­ლებ­სა და უფ­რო­სებს
უნ­და ახ­სოვ­დეთ, რომ ბავ­შ­ვის ორ­გა­ნიზ­მი ფუნ­ქ­ცი­უ­რად მო­უმ­ზა­დე­ბე­ლი და გა­რე­მოს­თან ნაკ­ლე­ბად ადაპ­ტი­რე­ბუ­ლია, რის გა­მოც მას გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი მოვ­ლა და ყუ­რადღე­ბა სჭირ­დე­ბა.

- რას იტყო­დით ბუ­ნებ­რივ კვე­ბა­ზე და რამ­დე­ნად გან­საზღ­ვ­რავს ის ბავ­შ­ვის იმუ­ნი­ტეტს?
- ბუ­ნებ­რი­ვი კვე­ბა შე­უც­ვ­ლე­ლი საკ­ვე­ბია ჩვი­ლი ბავ­შ­ვი­სათ­ვის. დე­დის რძეს­თან ერ­თად ბავშვს გა­და­ე­ცე­მა ან­ტის­ხე­უ­ლე­ბი, რომ­ლე­ბიც თან­და­ყო­ლილ იმუ­ნი­ტეტს გა­ნა­პი­რო­ბებს, გან­სა­კუთ­რე­ბით 4-6 თვემ­დე. ამი­ტომ, რაც უფ­რო დიდ­ხანს არის ბავ­შ­ვი ბუ­ნებ­რივ კვე­ბა­ზე, მით უფ­რო ძლი­ე­რია მი­სი იმუ­ნი­ტე­ტი. მინ­და მშობ­ლებს შე­ვახ­სე­ნო, რომ არა­ვინ იც­ნობს თა­ვის შვილს უკეთ, ვიდ­რე თა­ვად მშო­ბე­ლი, ამი­ტომ ბავ­შ­ვის ნე­ბის­მი­ე­რი ქცე­ვა მის­თ­ვის უფ­რო გა­სა­გე­ბი უნ­და იყოს, ვიდ­რე ექი­მის­თ­ვის. თუ მშო­ბელს ცო­ტა­ო­დე­ნი რამ სხვა­დას­ხ­ვა ტკი­ვი­ლის სიმ­პ­ტო­მებ­ზეც ეცო­დი­ნე­ბა, ექი­მის მოს­ვ­ლამ­დე სა­ჭი­რო დახ­მა­რე­ბა­საც გა­უწევს.

ლიკა კერატიშვილი
6790
ბეჭდვა
მოგვწერეთ თქვენი შეკითხვები და მოსაზრებები
კომენტარები (0)
კომენტარი ჯერ არ გაკეთებულა
მსგავსი სიახლეები
ყველაზე კითხვადი
გამოკითხვა
მოახერხეთ თუ არა დასასვენებლად ბავშვების წაყვანა, ხართ თუ არა კმაყოფილი და რა თანხა დაგიჯდათ ეს დაახლოებით?