"ფეხმძიმობისას ქმარმა ისე მცემა, ბავშვი პრობლემებით დაიბადა..." - როგორ შეიცვალა დევნილი ქალის მძიმე ცხოვრება
"ფეხმძიმობისას ქმარმა ისე მცემა, ბავშვი პრობლემებით დაიბადა..." - როგორ შეიცვალა დევნილი ქალის მძიმე ცხოვრება
33 წლის ასაკ­ში იმ­დე­ნი ტკი­ვი­ლი­ გა­და­ი­ტა­ნა, სამ­ჯერ ოც­და­ცამ­ეტი­სა­ნიც ვერ მო­ას­წრე­ბენ­; უმ­ძი­მე­სი შრო­მის გა­რე­შე­ მის­თვის ერთ დღე­საც არ ჩა­უვ­ლია. წუ­თიც არ ჰქო­ნია­ ისე­თი, იმე­დის გვერ­დით სა­სოწა­რკვე­თი­ლე­ბა არ მდგარ­იყოს და მა­ინც, ელი­სო­ გა­ბე­ლი­ას­ გაც­ნო­ბა და­გარ­წმუ­ნებთ, რომ "ჰეფი ენდი" მარ­თლაც არ­სე­ბობს! თუმ­ცა მხო­ლოდ მა­შინ, როცა ძლი­ე­რი ხარ და თავ­გან­წი­რუ­ლი ბრძო­ლა შე­გიძ­ლია. უზ­რუნ­ვე­ლი ბავ­შვო­ბი­დან ქუ­ჩა­ში ჯერ მშობ­ლებ­თან, მერე კი ოთხ შვილ­თან ერ­თად აღ­მოჩ­ნდა და მა­ინც აან­თო თა­ვი­სი ბედ­ნი­ე­რე­ბის ვარ­სკვლა­ვი!

- არა­სო­დეს და­მა­ვი­წყდე­ბა ჩემი დიდი
სახ­ლი ოჩამ­ჩი­რის რკი­ნიგ­ზის სად­გურ­თან. მახ­სოვს, მა­მამ სახ­ლის უკან რო­გორ ამო­თხა­რა ორმო და მკაც­რად გა­მაფრ­თხი­ლა, როცა ეზო­ში ვინ­მე უცხოს და­ი­ნა­ხავ, გა­ი­ქე­ცი და ამ ორ­მო­ში და­ი­მა­ლეო.7 წლის ვი­ყა­ვი, რო­დე­საც მა­მამ მე და დედა ოჩამ­ჩი­რი­დან გა­მოგ­ვიშ­ვა, თა­ვად კი იქ დარ­ჩა, აქა­უ­რო­ბას და ჩემს ძმებს ვერ დავ­ტო­ვე­ბო. სე­ნაკ­ში ერ­თმა ქალ­მა შეგ­ვი­ფა­რა. ლუკ­მას გვი­ყოფ­და.

ის ქალი დღემ­დე მახ­სოვს... მერე თბი­ლის­ში წა­მო­ვე­დით და ასე და­ი­წყო უსახ­ლკა­რო­ბა, რო­მელ­საც თან მა­მის სიკ­ვდი­ლის შიში ახ­ლდა. მა­მა­ჩე­მი ერთ წე­ლი­წადს არ გა­მო­ჩე­ნი­ლა და დედა აფხა­ზეთ­ში მის მო­სა­ძებ­ნად წა­ვი­და­. დე­და­ჩე­მი დღე­საც ვერ გვიყ­ვე­ბა, რო­გორ გა­და­აღ­წია, მაგ­რამ დაბ­რუ­ნე­ბუ­ლი სულ იმას იმე­ო­რებ­და, რამ­დე­ნი მიც­ვა­ლე­ბუ­ლიც და­ვი­ნა­ხე, ყვე­ლა პი­რაღ­მა გად­მო­ვატ­რი­ა­ლე, მაგ­რამ ჩემი ქმა­რი არც ერთი არ იყოო.

ასეთ გა­ურ­კვე­ველ
მო­ლო­დინ­ში, უსახ­ლკა­რო­ბა­სა და შიმ­შილ­ში ვი­ცხოვ­რეთ. მერე მა­მაც გა­მოჩ­ნდა და აღ­მოჩ­ნდა, რომ ვე­ღა­რა­სო­დეს იქ­ნე­ბო­და ისე­თი, რო­გო­რიც მახ­სოვ­და - სა­კუ­თა­რი ძმე­ბის სიკ­ვდი­ლის მნახ­ველ­სა და მთე­ლი წე­ლი­წა­დი აფხა­ზე­თის ტყე­ებ­ში პარ­ტი­ზა­ნად ნამ­ყოფს ფსი­ქი­კა და ჯან­მრთე­ლო­ბა ჰქონ­და შერ­ყე­უ­ლი. დედა იმას ახერ­ხებ­და, რომ მხო­ლოდ პუ­რის ფულს შო­უ­ლობ­და. ნა­ქი­რა­ვე­ბი ბი­ნი­დან ბი­ნა­ში გა­დავ­დი­ო­დით და ამ სი­ა­რულ­ში მოვ­ხვდით ლოტ­კი­ნის გო­რა­ზე, სა­დაც ჩვე­ნი და­ქი­რა­ვე­ბუ­ლი სარ­და­ფის გვერ­დით პა­ტა­რა მა­ღა­ზი­ა­ში დავ­დი­ო­დი წვრილ­მა­ნე­ბის სა­ყიდ­ლად. იქ კი თურ­მე ჩემი მო­მა­ვა­ლი სა­დე­დამ­თი­ლო მუ­შა­ობ­და, რო­მელ­მაც­ თა­ვის ვაჟს ურ­ჩია, ცო­ლად მო­ვეყ­ვა­ნე. ასე მო­მი­ტა­ცა ჩემ­ზე 8 წლით უფ­როს­მა ადა­მი­ან­მა, რო­მელ­საც არ კი ვიც­ნობ­დი... ნა­თე­სა­ვებ­მა და მშობ­ლებ­მა მხო­ლოდ ერთი კვი­რის შემ­დეგ მო­მაგ­ნეს. მინ­დო­და დე­დას­თვის მეთ­ქვა, წა­ვეყ­ვა­ნე, მაგ­რამ ვერ გავ­ბე­დე. რომც გა­მე­ბე­და, უკან ვინ წა­მიყ­ვან­და, მე­ტყოდ­ნენ, ხალ­ხი რას იტყვი­სო.

მოკ­ლედ, დავ­რჩი და და­ვი­ღუ­პე, ის მო­მა­ვა­ლიც მო­ვის­პე, რო­მე­ლიც ოც­ნე­ბა­ში მა­ინც მინ­დო­და მქო­ნო­და. აღ­მოვ­ჩნდი ადა­მი­ან­თან, რო­მელ­საც ჩემ­ზე ბევ­რად სას­ტი­კი ბავ­შვო­ბა ჰქონ­და გა­და­ტა­ნი­ლი, გა­მუდ­მე­ბით სვამ­და, მერე კი მცემ­და­. სა­კუ­თა­რი დე­დის მსხვერ­პლი იყო, მის გამო ყვე­ლა ქალი სძულ­და - ჩემი ყო­ფი­ლი დე­დამ­თი­ლი ოთხჯერ იყო გა­თხო­ვი­ლი და არც ერთ მა­მი­ნაც­ვალს გე­რის მი­მართ ადა­მი­ა­ნუ­რი სით­ბო არ გა­მო­უ­ჩე­ნია. რო­დე­საც დათ­ვრე­ბო­და, არა­ა­და­მი­ა­ნუ­რად მცემ­და, თა­ნაც შვი­ლე­ბის თვალ­წინ. ოთხი შვი­ლი ერ­თმა­ნე­თის მი­ყო­ლე­ბით გა­მიჩ­ნდა, რად­გან მო­ძა­ლა­დეს­თან იმის სა­შუ­ა­ლე­ბაც არ მქონ­და, არ დავ­ფეხ­მძი­მე­ბუ­ლი­ყა­ვი, ექიმ­თან წა­სას­ვლე­ლი თან­ხაც არ გა­მაჩ­ნდა. ასე რომ, ჩემი შვი­ლე­ბი თით­ქოს ჩემი უბე­დუ­რე­ბის "მე­წი­ლე­ე­ბი" იყ­ვნენ და ამით უფრო ვი­ტან­ჯე­ბო­დი. უმ­ცროს­ზე ფეხ­მძი­მო­ბი­სას ქმარ­მა ისე მცე­მა, ბავ­შვი პრობ­ლე­მუ­რი და­ი­ბა­და, ცალ ყურ­ში სას­მე­ნი ნერ­ვი არა აქვს.

- შვე­ლას რა­ტომ არა­ვის სთხოვ­დით?

- ვინ მიშ­ვე­ლი­და? უპირ­ვე­ლე­სად მა­მას ვუფრ­თხილ­დე­ბო­დი, მის­თვის რომ შე­მეჩ­ივლა, ჩემს ქმარს მოკ­ლავ­და და ცი­ხე­ში წა­ვი­დო­და. ასე რომ, ვდუმ­დი, დე­და­მაც კი არ იცო­და ჩემი უბე­დუ­რე­ბის შე­სა­ხებ. თუმ­ცა, რო­გორც ჩანს, ეს ყვე­ლა­ფე­რი გროვ­დე­ბო­და და რა­ღაც სა­ში­ნელ ფიქ­რად ყა­ლიბ­დე­ბო­და. ერთხელ, როცა ჩემს უსაქ­მურ ქმარს და ბავ­შვებს შინ ჰუ­მა­ნი­ტა­რუ­ლი პრო­დუქ­ტი მი­ვუ­ტა­ნე, მან კი ცემა და­მი­პი­რა, ჩან­თე­ბი დავ­ყა­რე და ქუ­ჩა­ში გავ­ვარ­დი. რო­მე­ლი­ღაც სა­მარ­შრუ­ტო ტაქ­სი გა­ვა­ჩე­რე და ჩავ­ჯე­ქი. ამა­სო­ბა­ში სა­ნა­პი­რო­ზე, სი­ონ­თან ახ­ლოს ჩა­ვი­ა­რეთ, მძღოლს გა­ვა­ჩე­რე­ბი­ნე, გად­მო­ვე­დი თუ არა, მა­შინ­ვე მო­ა­ჯირ­ზე ავე­დი და მტკვარ­ში გა­დავ­ხტი.
იხილეთ ვრცლად
498
ბეჭდვა
მოგვწერეთ თქვენი შეკითხვები და მოსაზრებები
კომენტარები (0)
კომენტარი ჯერ არ გაკეთებულა
მსგავსი სიახლეები
გამოკითხვა
მოახერხეთ თუ არა დასასვენებლად ბავშვების წაყვანა, ხართ თუ არა კმაყოფილი და რა თანხა დაგიჯდათ ეს დაახლოებით?