"სახლში წაიყვანეს და გაყინულ ტბაზე სრიალისას ყინული ჩაუტყდაო... ერთადერთი, რის მოგონებაც არ შემიძლია, მისი ხმაა" - ნათია ფანჯიკიძის ემოციური მოგონება
"სახლში წაიყვანეს და გაყინულ ტბაზე სრიალისას ყინული ჩაუტყდაო... ერთადერთი, რის მოგონებაც არ შემიძლია, მისი ხმაა" - ნათია ფანჯიკიძის ემოციური მოგონება
ფსიქოლოგი ნათია ფანჯიკიძე გუშინ მომხდარ მძიმე ფაქტს სოციალურ ქსელში გავრცელებული პოსტით ეხმაურება:

"გამხეცებული პოსტი დავწერე გუშინ პოლიციელზე, ციხიდან ცხვირი არასდროს გამოყოს-მეთქი. გამოვუშვი ბრაზი და ცოტა ხანში ჩემი პოსტი ისევ რომ შემომხვდა, ისე უსიამოვნო იყო, მივმალე. უხსოვარ დროს, ბავშვთა სახლში რომ ვმუშაობდი, პატარა მუნჯი ბიჭი გვყავდა ერთი, სანდრო. ჟღვლინტიანი ბავშვები ხომ გინახავთ, ნებისმიერ ამინდში, სულ რომ ცხვირიდან მოსდით, - ასეთი იყო. ყოველ დილას, ეზოს კართან მელოდა და რომ მხედავდა, სიხარულისგან ყვირილი უნდოდა, მაგრამ ხმა არ ამოსდიოდა. მაინც მესმოდა მისი "ხმა". ისეთ
დიდ პირს აღებდა, ნიკაპი მკერდზე ებჯინებოდა და გაფართოებული, განათებული თვალებით მორბოდა ჩასახუტებლად და მერეც, მთელი დღე გულზე მყავდა აკრული. სახლში რომ ვბრუნდებოდი, ტანსაცმელზე ლოკოკინას ვერცხლისფერი ნაკვალევივით მქონდა მიხატული მისი ჟღვინტები.

უკვე ნიუ-იორკში ვცხოვრობდი, ბავშვებს რომ ჩვეულებისამებრ მოსაკითხად დავურეკე და მითხრეს, სანდრო ცოტა ხნით სოფელში, სახლში წაიყვანეს და გაყინულ ტბაზე სრიალისას ყინული ჩაუტყდაო. ჩემს ყველაზე ღრმა ტრავმათაგან ეს ტრავმა ერთ-ერთია და ჩემს ყველაზე მკაფიოდ ჩაბეჭდილ სურათებს შორის, სანდროს სახე ერთ-ერთი ყველაზე კაშკაშა. ერთადერთი, რის მოგონებაც არ შემიძლია, მისი ხმაა, რომელიც არასდროს ამოუღია. რა დროც არ უნდა გავიდეს, ეს სახე ჩემთანაა და ყველგან, სადაც ლოკოკინას ვერცხლისფერ კვალს ვხედავ, ჩემთან ბრუნდება. ამ დროს მონატრებას და მთელ სხეულში საშინელებას
ერთად ვგრძნობ, რის გამოთქმაც შეუძლებელია...
ჰოდა ციხიდან ცხვირი არ გამოყოს დროზე ადრე მაგ სადისტმა..."
18510
ბეჭდვა
მოგვწერეთ თქვენი შეკითხვები და მოსაზრებები
კომენტარები (5)
ირინა
4
სადმე არსებობს სადამსჯელო ნორმები,კანონი?დააწესეთ ,რომ ყველა დაემორჩილოს და ზღვარს არ გადავიდეს.
23:30 / 25-01-2022
BABO
2
ბავსობაში ომის სემდეგ სოფელში ვცხოვრობდი და მე იქ გინება არ გამიგია. ახლა, 3 თუ 4 წლის წინ ვიყავი და რა ბნახე. ვიდექი სახლის მეორე სართულზე, ჩძირს, ეზოში იყო ონკანი და წყალი მოგიოდა, ამ ონკანის გარშემო იდგა დაახლოებით 9 თუ 10 მამაკაცი და ამდენივე ალბათ 9 ა0 წლის ბავშვი, ვიდექი და ვიყურებოდი ძირს. ხალხნო ეს მამაკაცები ისეთი ენით იგინებოდნენ ვერ გადმოგცემთ, საერთოდ არ გამიგონია ის სიტყვები, მაშინვე გავიფიქრე, ნეტავ რა გაიზრდებიანმეთქი ეს ბავშვები. რამდენიმე დღე ჩამესმოდა ყურში ის გინება და რა სიტყვებით, ასე გაზრდილები არიან მათი მამები და ასეტები იზრდებიან ახლა მათი ბავშვები. ბიცოლაჩემმა მითხრა, ეგ რა არის, ის რომ გაჩვენა როგორ სცემენ ბავშვებს ტყავი გაგძვრებაო ტანზე. წიგნს არ კითხულობენ და გინებას სწავლობენ ისეთს, თანში გაგზარავს. ეს ყველაფერი სახლიდან მოდის, ოჯახი ასწავლის ყველაფერს. არ გაგიკვირდეთ ამ ჩვენ ზნეობა ამოტრიალებულ ქართველებისაგან არაფერი. დამშვიდდით პატიოსანო ადამიანებო!
23:29 / 25-01-2022
მსგავსი სიახლეები