"ორად ვარ გახლეჩილი - დედაჩემი და ჩემი ცოლი მიჩიჩინებენ, რომ მათ კამათში ჩავერიო" - როცა კაცი სახლში დიდხანს რჩება
"ორად ვარ გახლეჩილი - დედაჩემი და ჩემი ცოლი მიჩიჩინებენ, რომ მათ კამათში ჩავერიო" - როცა კაცი სახლში დიდხანს რჩება
ჩვენი მკითხველი ხშირად გვწერს და გვიზიარებს ცხოვრებისეულ ამბებს. რაც კარანტინი დაიწყო, მამაკაცების წერილებმა იმატა. გთავაზობთ ერთ-ერთ შეტყობინებას. ამჯერად გვწერს 35 წლის მამაკაცი, რომელიც ახალი რეალობის გამო, დედისა და ცოლის გაუთავებელი კამათის მსხვერპლია.

„მეორე კვირაა სახლში ვარ. ერთ-ერთ კერძო კომპანიაში ვმუშაობ. რამდენიმე კაცი და მეც მათ შორის, დროებით სახლში გაგვიშვეს. გვითხრეს, რომ დროებით ამ სიტუაციას უნდა დავემორჩილოთ და ყველაფერი რომ ჩაივლის, დაგვაბრუნებენ, თუმცა ეს როდის იქნება, ღმერთმა უწყის...
პირველად ჩემს ცხოვრებაში ვზივარ უსაქმურად, ოთხ კედელში გამოკეტილი, ბოლთას ვცემ ოთახებში.

რაც სკოლა
დავამთავრე, მას მერე ფინანსურად დამოუკიდებელი ვარ. მამა ადრე დაიღუპა და მე და ჩემი ძმა შრომას ბავშვობიდან მივეჩვიეთ.
ხშირად ფიზიკურადაც ბევრჯერ მიმუშავია კაპიკების გამო.

სახლში ყოფნის პირობებში კვირის დღეები, საათები ამერია... ვუსმენ დედაჩემისა და ჩემი ცოლის გაუთავებელ კინკლაობასა და კამათს.
ჩემს ცოლს დედაჩემის გაკეთებული და დალაგებული არ მოსწონს, დედაჩემს კი პირიქით - მისი.
როგორ ახერხებენ ქალები ასე ყველაფერზე ჩხუბს, მართლა გულწრფელად მიკვირს. ორივე ცალ-ცალკე ჩუმად მიჩიჩინებს, რომ ჩავერიო და მისი მხარე დავიჭირო.

იმდენად ჩვეულებრივია მათთვის ყოველდღიური კამათი ელემენტარულზე, უკვე მეც აღარ მერიდებიან. ვერ აცნობიერებენ, რომ ორად ვიხლიჩები.
ვერც
ერთის მხარეს დავიჭერ, მაშინ, როცა არც ერთი არ არის მართალი, ჩემი აზრით.

ჯერ ორი კვირა გავიდა, უკვე ძალიან მიჭირს ამ ყველაფერთან შეგუება. მირჩევნია ისევ ის გაჭირვებული დრო იყოს. გადაღლილი, ხშირად სიმძიმის თრევით გადატყავებული ხელებით დავბრუნებულვარ სახლში, მაგრამ ამ ყოფას, რომ შემეძლოს, დაუფიქრებლად იმ დროში გავცვლიდი... თავს ისედაც უუნაროდ ვგრძნობ და განვიცდი ამ სიტუაციას და ესენი მიმატებენ. ნებისმიერ წვრილმანს კონფლიქტად აქცევენ. პირველად ვინანე, რომ თავი არ გადავდე კიდევ მეტად და ცალკე თუნდაც პაწაწინა ბინა არ ვიყიდე. ნამდვილად ჯობდა, ამ ალიაქოთს.“
გია, 35 წლის

1586
ბეჭდვა
მოგვწერეთ თქვენი შეკითხვები და მოსაზრებები
კომენტარები (6)
თელაველი
0
ჩემი ახლობელი დროებით ცხოვრობს სიმამრის ოჯახში, მეორე გოგონა შეეძინა და რძალმა დედასთან მოისურვა ცხოვრება.სიძეს ჯერ ის მოატყუეს მეორე ბავშვი ბიჭი იქნებაო, არა და უთხრეს, რომ მეორეც გოგო იქნებოდა (ამაზე მისი ცოლი და ცოლისდები ხარხარებდნენ), მერე ამ საცოდავ სიძეს ცოლეურები "რძალს" ეძახიან, დასცინიან,განსაკუთრებით ცოლისძმა...სუფრაზე სტუმრად ვიყავი მათთან, რომ დალიეს ასე მღეროდნენ –"კატოს მამას დავაჯ––თო" კატო ბავშვს ჰქვია, სიძე თავჩაღუნული იჯდა...ცოლეურები სიცილისგან იხოცებოდნენ...გავშრი...გამიკვირდა ამ ბიჭის უთავმოყვარეობა, დედამისი იტალიაშია, მამამისს ისე ლანძღავდა რძალი, კაცს გული გაუსკდა და მოკვდა. მის მერე მასთან ურთიერთობა აღარ მაქვს.მიკვირს ასე რატომ იმცირებს თავს.ალბათ ცოლმა ვირის ტვინი აჭამა და ქალაჩუნად აქცია, სხვა ახსნა არა აქვს.ადრე ეს ბიჭი ძალიან თავმოყვარე იყო....
13:55 / 30-05-2020
0
არც კორონა და არც უკორონობა არ მაშიებს, დედამთილი მყავს ბულკი, შაქარი, თაფლი, პლატინაში ჩასმული ალმასი და ბრილიანტი, ბოღჩა, რა რავი, ასე შემდეგ. მისთვის მე უფრო ვარ ალბათ პრობლემა, ვიდრე ის ემთვის. მას უფრო იწევს ჩემი ხასიატების ატანა, ვაღიარებ. ერთი უბრალო სოფლის ქალია , შაქარი ამოსდის პირიდან. ჩემმა მულმა ის კი არადა ერთხელ დამაყვედრა, როგორ გაგიმართლა კაი დედამთილი შეგხვდაო, თორემ დედამთილები რძლებს რეებს არ იშვებიანო. კარგი რომ შემხვდა იმიტომ ვარ მეც მისთვის კარგი, თორემ ცუდი ყოფილიყო მეც ცუდი ვიქნებოდი მეთქი.
10:45 / 02-05-2020
მსგავსი სიახლეები

გამოკითხვა
რომელია თქვენი ბავშვის საყვარელი მულტფილმი?
ყველაზე კითხვადი